Otoplastyka, czyli plastyka uszu, to idealne rozwiązanie dla osób, które mają problem z odstającymi lub zbyt dużymi uszami.
To rozwiązanie dla tych, którzy nie mogą się pogodzić z wizualnym defektem swoich uszu i upatrują w tym defekcie swoje problemy z kontaktami z innymi ludźmi. W przypadku, gdy pacjent będzie operowany w znieczuleniu ogólnym, wykonywany jest pełen zakres badań oraz wywiad z lekarzem anestezjologiem. Pełen zakres badań laboratoryjnych obejmuje morfologię, czas krwawienia, czas krzepnięcia, grupa krwi i badanie EKG. W trakcie wywiadu wykonywane są zdjęcia dokumentacyjne uszu pacjenta.
W przypadku dzieci zabieg można przeprowadzić już w wieku sześciu – siedmiu lat, bo wtedy małżowiny uszne są już w pełni wykształcone. Na dwa tygodnie przed zabiegiem bezwzględnie należy odstawić leki zmniejszające krzepliwość krwi, zawierające kwas acetylosalicylowy.
W przypadku dzieci stosowana jest pełna narkoza. Po zabiegu mały pacjent hospitalizowany jest przez około dobę. W przypadku osób dorosłych stosuje się zazwyczaj znieczulenie miejscowe a pacjent powraca do domu jeszcze w tym samym dniu. Lekarz wykonuje skórne cięcia na tylnej powierzchni ucha i przez to są niewidoczne. Chirurg modeluje małżowinę uszną, zgodnie z wytycznymi pacjenta i wcześniejszymi ustaleniami. Operacja trwa około godzinę. Po zakończonym zabiegu, lekarz zakłada na głowę pacjenta specjalną opaskę elastyczną.
W trakcie rekonwalescencji po otoplastyce należy słuchać zaleceń lekarza i:
- Przez kilka pierwszych dni pacjent odczuwa ból w miejscu operacji. Objaw mija po około dwóch tygodniach.
- Przez kilka pierwszych dni po zabiegu, w miejscu operacji występuje opuchlizna, obrzęk. Objaw mija po około dwóch tygodniach.
- Jeżeli założono szwy, które się nie wchłaniają, kontrola lekarska nastąpi po około dziesięciu dniach.
- Szwy wchłaniane wchłoną się samoczynnie w czasie do dwudziestu dni
- Wysiłek fizyczny należy odłożyć na okres jednego miesiąca od zabiegu.
- Przez pierwsze dwa tygodnie po zabiegu nie wolno moczyć i myć włosów.
- Blizny pozostaną, ale z czasem staną się znacznie mniej widoczne.
Nie ma jednoznacznie określonych przeciwwskazań do zabiegu. Istnieją jedynie względne bariery, takie jak:
• Niedokrwistość
• Cukrzyca
• Ukryte i nieleczone nadciśnienie
• Zaburzenie krzepliwości
• Aktywne stany zapalne w strefie operacyjnej, zakażenia
