Autyzm to choroba, która polega na odcięciu się człowieka od świata zewnętrznego i ograniczeniu wymiany informacji ze środowiskiem. Jest to pewnego rodzaju odizolowanie. Chorobę można opisać jako wycofanie z życia społecznego, stąd słowo „autyzm”, które pochodzi od greckiego „autos” i oznacza „sam”. Jako pierwsi, owo zaburzenie opisali niezależnie od siebie Leo Kanner i Hans Asperger. Badania wskazują, że autyzm może oznaczać olbrzymie bogactwo przeżyć wewnętrznych lub wewnętrzną pustkę. Autyzm jest chorobą, której przyczyny nie są jeszcze do końca wyjaśnione. Prawdopodobnie wpływają na niego czynniki psychologiczne, neurologiczne i biologiczne.
Czynniki biologiczne to najczęściej uszkodzenia mózgu, powstałe w okresie ciąży i porodu. Może być też powikłaniem związanym z niedotlenieniem w okresie płodowym i noworodkowym. Jednak najczęściej wymieniane potencjalne przyczyny autyzmu, to: urazy okołoporodowa, toksoplazmoza, dziecięce porażenie mózgowe, uwarunkowania genetyczne, alergie czy nietolerancja glutenu i kazeiny. Autyzm można rozpoznać u dziecka jeszcze przed ukończeniem 3 rok życia.
Choroba 4 razy częściej pojawia się wśród chłopców. Dzieci dotknięte tą chorobą są nadwrażliwe na bodźce zewnętrzne takie jak dotyk, zapach, dźwięk, światło, obrazy. Nie potrafią w sposób prawidłowy zinterpretować docierające sygnały, które na wskutek najprawdopodobniej uszkodzenia mózgu wywołują chaos. Dziecko wówczas odczuwa lęk i ucieka w swój świat, gdzie stwarza schronienie dla siebie. Rozpoznanie choroby jest procesem długim, polegającym na obserwacji malucha. Wiąże się to z wieloma wizytami w specjalistycznych gabinetach.
Typowymi objawami autyzmu dziecięcego są: słaby kontakt wzrokowy, niereagowanie na swoje imię, zaburzenie lub całkowity brak zdolności językowych, nadmierne porządkowanie zabawek i innych przedmiotów, niechęć do zmiany otoczenia i przyzwyczajeń, nie wykonywanie świadomych gestów po 1 roku życia, zamieranie w bezruchu. Leczenie autyzmu polega przede wszystkim na specjalnej edukacji
i zastosowaniu terapii behawioralnej.
Często dołącza się leczenie farmakologiczna. Terapia dzieci autystycznych to w głównej mierze pomoc psychologiczna i edukacyjna, która ma za zadanie pobudzić pewne obszary w mózgu. Prace taką wykonują nie tylko specjaliści, ale rodzice i opiekunowie dziecka. Do niedawna uważano, że autyzm skazuje człowieka na życie w odosobnieni i nie ma nadziei na wyleczenie. Obecnie przy szybkiej diagnozie i odpowiedniej terapii dziecko może w przyszłości samodzielnie funkcjonować. Działania terapeutyczne pozwalają zniwelować wiele objawów co pozwoli na lepsze przystosowanie do życia w społeczeństwie.
