Charakterystyka i metody radzenia sobie z syndromem Dorosłego Dziecka Alkoholika – psychoterapia.

Rodzina z problemem alkoholowym to obszerny i wymagający temat. W ostatniej dekadzie w ogromnym stopniu wzrosła świadomość tego, jak ogromny wpływ ma dzieciństwo na późniejsze dorosłe życie człowieka. Jest to szczególnie ważne w przypadku osób dorastających w rodzinach dysfunkcyjnych, doświadczenia zebrane w takich okolicznościach pozostawiają ślad na psychice do końca życia. Sytuacja dziecka w rodzinie, w której występuje lub występował problem alkoholowy jest szczególnie skomplikowana.

Życie dziecka w takiej rodzinie, w której jedno lub oboje rodzice nadużywają alkoholu, jest trudne i nieprzewidywalne, wymaga adaptacji do wielu nieodpowiednich dla rozwoju dziecka zachowań. Młoda osoba przebywająca w takim otoczeniu żyje w ciągłym strachu, nieustannym chaosie. Nie jest w stanie przewidzieć, co się wydarzy. A wydarzyć może się wszystko. Te wszystkie niezwykle trudne odczucia w każdej fazie rozwoju mają na człowieka naprawdę ogromny wpływ i przepracowanie tych przeżyć często niemożliwe jest bez specjalistycznej pomocy z zewnątrz, w postaci terapii.

Niskie poczucie własnej wartości i lęk to nieliczne problemy, z którymi muszą zmagać się DDA – dorosłe dzieci alkoholików. Towarzyszą im także ogromne poczucie lęku przed odrzuceniem, a także przygniatający stres. Osoby takie mają problem z funkcjonowaniem w społeczeństwie. Dorastanie w takim domu jest chaotyczne, nie wiadomo, jak powinny wyglądać relacje i komunikacja z innymi albo jak należy się zachować w konkretnych sytuacjach. To wywołuje dodatkową niepewność i często skutkuje zamknięcie się takiej osoby na innych. Dorosłe dzieci alkoholików trudno nawiązują bliskie relacje przez problemy z zaufaniem i strachem przed byciem ponownie zranionym. Dziecko dorastające w takiej rodzinie otrzymało szereg obietnic, które nigdy nie zostały spełnione. Niedotrzymane umowy rodziców budzą w dziecku nieufność nie tylko do nich, ale też do całego świata. Budzi to paradoks, ponieważ mimo izolowania się na otoczenie, wyrażają oni potrzebę potwierdzenia własnej wartości przez innych, bo sami mają bardzo krytyczny obraz siebie. Typowym przejawem syndromu DDA jest ostra, bezlitosna samokrytyka. Takie postrzeganie siebie może prowadzić do pojawiania się różnych problemów w relacji, takich jak zazdrość czy lęk przed odrzuceniem.

Dziecko takie ma później problem z okazywaniem emocji. Traumatyczne zdarzenia z dzieciństwa sprawiają, że człowiek taki szybko uczy odcinać się i znieczulać wobec przerażających je uczuć czy nieprzewidywalnych zachowań, wypierając swój stan mentalny, nie pozwalając sobie na cierpienie. Może to prowadzić nawet do załamania nerwowego, ponieważ tłumione latami emocje muszą w końcu znaleźć swoje ujście.

Podstawą w radzeniu sobie z syndromem DDA może być terapia. Dorosłe dzieci alkoholików, zgłębiając swoją przeszłość i uzyskując pomoc w trakcie różnych form terapii, często lepiej radzą sobie w życiu niż osoby wypierające swój problem lub próbujące radzić z nim sobie samodzielnie. Poczucie bezpieczeństwa dzieci z rodzin z problemem alkoholowym, jakie powinni dawać im rodzice, jest często zaburzone i prowadzi do wielu komplikacji w późniejszym życiu. Dlatego nie powinno się tej kwestii lekceważyć. Doświadczenia wyniesione z dzieciństwa w rodzinie z problemem alkoholowym u wielu mężczyzn i kobiet skutkują w dorosłym życiu utrwalonymi schematami, które nie należą do najzdrowszych.

Syndrom DDA nawykowy sposób działania, doświadczania uczuć i myślenia o świecie. Dorastając w „normalnej” rodzinie, trudno wypracować taki model. Można z tym sobie jednak poradzić. Psychoterapia pozwala nauczyć się nowego sposobu myślenia i działania w rzeczywistości i daje możliwość poradzenia sobie z przeszłością. Dorastanie w rodzinach dysfunkcyjnych wypacza nasze postrzeganie nas samych i otaczającego nas świata. Pomoc specjalisty może tu pomóc. Podczas terapii DDA może uświadomić sobie, że nie cofnie czasu i nie zmieni przeszłości, może za to zrobić wiele, aby przykre wspomnienia przestały nim rządzić. Może zacząć żyć. Trudne dzieciństwo nie przekreśla możliwości, jakie daje dorosłość, trzeba jednak zgłosić się po pomoc.

About the Author: Anna Janiszewska

You might like

Dodaj komentarz